పాటల బోధి వృక్షం

బతుక్కి ఓ అర్థం లేదు
మనమిచ్చే వరకు దాని బతుకంతే
ఏడవటానికి అది వంద కారణల్ని చూపిస్తే
నవ్వటానికి దానికి మనం వెయ్యి కారణల్ని చూపిస్తాం.
అయినా – మనం అప్పుడప్పుడు చచ్చిపోతూనే వుంటాo
చివరిసారి చచ్చిపోయేప్పుడు మాత్రం మన చావుని చూసుకోలేం
సరే, మనలాంటి వాడి గురించి కాకుండా –
ఇప్పుడొక నిజమైన మనిషి గురించి మాట్లాడుకుందాం...
* * * * *
నేనతన్ని కలిసిన మొదటి రోజే ఎన్ని ప్రశ్నలో...
చెట్టు మీది పిట్టలూ ఆసక్తిగా చూశాయి...
వేయి స్తంభాల గుడిలోనే నా బాల్యం గడిచిందంటే -
‘అదృష్టవంతుడివి నాయనా’ అన్నాడు
అతని నడవడిక చూశాకే నా బలుపు తగ్గింది
అతన్ని చూశాకే తలవంచుకుని నడవటమూ నేర్చుకున్నాను.
నిండైన పదకోశంలా అలవోకగా పలుకుల్ని చల్లుతుంటే
కలంతో కాగితం మీద ప్రతిష్టించేవాన్ని
"ఆకలేస్తే చెప్పు నాయనా"అనే మధ్య మధ్య లోని అమ్మతనం
మా అమ్మని గుర్తుకు తెచ్చి కళ్ళు చిప్పిల్ల్లేవి
అతని లోని మనిషితనాన్ని పొదువుకునేందుకు నాలో పరుగు మొదలైంది
* * * * *
అతని పాటల్లో ఒదగడానికి
పదాల మద్య ముష్టియుద్దాలు జరిగేవి
ఇప్పుడు యుద్దం లేదు... యుద్ద భూమి లేదు
పిట్టలతో పాటు వెళ్లిపోయాడు – ప్రశాంతంగా....
నా చర్మం – చర్మం లోపలి మాంసం - నరాలు - నెత్తురు - నా చేతివేళ్లు
పాకుతు అటువైపే వెళ్తున్నాయి...
అతన్ని అందుకుంటానికి తహతహలాడుతూ !
ఉప్పు నీళ్ళు తాగటం అలవాటేగానీ...
ఉన్న రెండు కళ్ళల్లోంచి పేరు తెలీని నదులేన్నో ప్రవహిస్తోంటే
ఎక్కడ వెతకను సముద్రాల్ని?
* * * * * *
ఇలాంటి విషాద సందర్భాల్లోనే
సముద్రాలూ నదుల్ని తిరస్కరిస్తాయి
లేళ్ళు సెలయేళ్ళు లేతాకులు కోయిల కూతలు
భూమిని బహిష్కరిస్తాయి
నిప్పు - నీరు ఒకదాన్నొకటి నిందించుకుంటాయి
దుమ్మెత్తి పోసుకుంటాయి
బహుశా ఈ విధ్వంసం తెలిసే వెళ్ళిపోయాడు -ప్రశాంతంగా ...
అక్కడ కన్నీళ్ళు0డవ్ - అతని లాంటి కొన్ని పూవులుంటాయంతే
ఆ పూల మధ్య అతనిప్పుడు పాటల జెండాని పాతాడు
అది భోధి వృక్షమై తత్వాలు పాడుతుంది.
ఆకాశం మోకరిల్లి ఆలకిస్తుంది – అప్పుడప్పుడు నవ్వుతుంది
భూమ్మీద తన కోసం పుట్టిన రాగాలు
గుక్కపెట్టి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంటాయి
వాటి నెవరూ ఓదార్చలేరు
ఏడ్చీ ఏడ్చీ ఏడ్చీ ఏడ్చీ
నిద్రలోకి జారుకుంటాయి - అదృశ్యమైపోతాయి
* * * * *

మొదటిసారి తన చావుని తాను చూసుకుంటూ
నీటిలో చేప పిల్లల్లా నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయాడు
అయినా నాతో మాట్లాడుతూనే వున్నాడు
ఇటాలియన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్ గురించి...
కొన్ని మనసుల గురించి...
‘చౌచౌ’ సాహిత్యం గురించి !
తన పక్కనే నాకోసం ఓ చాపేసి ఉంచుతాడు
ఏదో ఒక రోజు నేనూ అక్కడికే వెళ్తాను
అతని పాటల్ని భూమ్మీదికి వదులుతాను
నాలాగే అవి పక్షులై విహరిస్తాయి.

------------ఊడుగుల వేణు

{ వేటూరి గారి దగ్గర కొంత కాలం అసోసిఎట్ గా వర్క్ చేశాను .తన ప్రాణాలు పోఇన రాత్రి నాలో ఉప్పొంగిన ఉద్వేగం ఇది }

ఓ ప్రాంతీయ లవ్ స్టొరీ - పార్ట్-]]

ఐ నో ...యు కాంట్ ఎస్కేప్ ఫ్రం మై టచ్
నాకు తెలుసు
నువ్వు నన్ను పదేపదే గుర్తు చేసుకుoటున్నావని
నిన్నటి రాత్రి కూడా
పొలమారిన నా గొంతులోన నీ పిలుపు వినిపించింది
పోగలెగిసిన నా గొంతులోన నీ చూపు కనిపించింది
మనిషికి హృదయం ఒకటే కదా...
మరి నాకేందుకబ్బా ఇన్ని బాధలు?
***
నువ్వొచ్చాకే కదా ఈ పూదోటలో నెత్తుటి కాలువ పారింది
నీ కోసం కాలనీ లో ఎంత మందిని కొట్టాను - ఎన్ని పోలీసు కేసులు
నీ కోసమేగా ...ఆ రోజు వాడ్ని తిట్టింది
"నీకు బూతులు కూడా వచ్చా " అని
ఒక రోజంతా అలిగావ్
నిమిషానికి ఒక "సారి " చెప్పించుకున్నావ్
ఆ రోజు నిన్ను ముట్టుకున్న ప్రతీసారి
టచ్ మే నాట్ లా ముడుచుకుపోయావ్
హ హ్హ ..హ హ్హ ..శాడిస్ట్ దాన!
***
నువ్వు ఫస్ట్ టైం నా కోసం చీర కట్టుకున్న రోజు
వర్షం మన కోసమే కురుస్తోంది
నీ తడి చీర దేహం ఫై
నా ముని వేళ్ళతో అలా అలా మీటాను - నీకు ఇంకా గుర్తుండే ఉంటుంది
నువ్వు కోపం నటిస్తూ నన్ను తరిమి తరిమి కొడ్తున్నప్పుడు
ఆవగింజంత ముళ్ళు నీ అరి కాలు లో నాటుకున్నప్పుడు
నన్ను ఎవరో కోసినట్లనిపించింది
ఆ జన - జల సమూహంలో
నిన్ను నేను ప్రేమ గా హత్తుకున్నాను
ఈ మెత్తదనం కొత్తగా ఉందన్నావ్
ఈ అనుభూతిని - ఈ స్పర్శని మరిచిపోలేనన్నావ్
నీ సబ్ మిసివ్ నేచర్ నన్ను కట్టి పడేసేది.
***
నేను అడగ్గా అడగ్గా నాతో ఔటింగ్ కొచ్హావ్
అక్కడ నేర్రలుబారిన భూమిలో
నీ పాదం ఇరుక్కొని
నువ్వు చిన్న పిల్లలా విలపించినప్పుడు
"ఇదే తెలంగాణా తండ్లాట "అని
యాబై యేండ్ల మా ఏడుపుని నీ చెవుల్లో విన్పించినప్పుడు
నేను అడక్కుండానే
ఒక లాంగ్ కిస్ నా పెదాలఫై ఇచ్చావ్
"జై తెలంగానా " అని నినధించావ్
అప్పుడు నా మొహంలో "వెయ్యి ఇంద్రధనుస్సులు కనిపిస్తున్నాయి" అన్నావ్
సముద్రంలా నువ్వు కూడా గొప్పఇంట్రోవర్ట్ వి
నీ లోలోన ఏ మూలన ఏముందో తెలియదు కాని
ఆ తంగేడు పూల పొదల్లో మనమిద్దరం రెండు సీతకోకచిలుకలమయ్యాం .
****
అదొక పనికిమాలిన వీకెండ్
జీరో విజిబులిటీ ఉన్న లొకేషన్
చిన్న చిన్న మాటలతో ఇంట్రెస్టింగ్ టేకాఫ్ ...
పెద్ద పెద్ద మాటలదాక వెళ్ళింది
అతడు "జాగో-బాగో " అనటం నచ్చలేధన్నావ్
"ఆ ఒక్కడు చస్తే బాగుండు ...నో మాన్ నో ఇష్యూ "అన్నావ్
ఇద్దరి మధ్య పెద్ద యుద్ధం
ఒక భావజాలం ఇంకో భావజాలంతో డీకొన్న సందర్భం
నువ్వు పోటెత్తిన సముద్రానివయ్యవ్
ఎగిసెగిసి పడుతోన్న అలల్ని అలవోకగా ఎదురుకుంటూ
కోపంతో కొన్ని మాటలన్నాను
అంతే - నా మీద అంతెత్తున లేచి హిస్టీరిగ్గా అరిచావ్
"సౌండ్స్ వెరీ బ్యాడ్ ..ఐ హేట్ యు, ఐ హేట్ యు" అంటూ -
బెడ్ దిగి - బట్టలేసుకుని, వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా వెల్లిపోయవ్
****
కాంప్రమైజ్ అయ్యాం
"నీ సోషల్ ఆంగర్ తో నాకేం పని - నువ్వు కావాలంతే "అన్నావ్
కొంత కాలం అంత బాగానే ఉంది
మా వాళ్ళకి నిన్ను "తెలుగు అమ్మాయి"అని పరిచయం చేశాను
నువ్వు మీ నాన్నకి "తెలంగాణ అబ్బాయి" అని పరిచయం చేశావ్
అక్కడచ్చింది లొల్లి
లెక్కల స్టూడెంట్ వై వుండి ఎట్ల లెక్క తప్పావో తెలియదు
"కలిసుండి అందరినీ బాధ పెట్టడం కంటే - విడిపోయ ఆనందంగా ఉందాం " అని
ఒక కొత్త బ్రేకప్ థీయరీ చెప్పావ్
"నాకంటే మంచి అమ్మాయి దొరుకుతుంది నీకు" అని జోష్యం చెప్పావ్
ఆ రోజంతా నా చేతిని వదలలేదు నువ్వు
ఆ హుస్సేన్ సాగర తీరాన
మనం కలిసి పీల్చిన ఆ చివరి గాలి లో
మౌనంగా సంభాషించుకుంటున్నసమయాన
వర్షం మన కోసమే మళ్లీ కురిసింది
బతుకుట ఎన్నాళ్ళు - భాగ్యమెన్నాళ్ళు ,అనుకుంటూ ..
ఆ వాన నీటి లో ఎంత కన్నీటిని కార్చాం
షేక్ స్పియర్ ని ఎన్ని సార్లు గుర్తుకు తెచ్చుకున్నాం
నిజంగా జ్ఞాపకాలన్నీ కన్నీటి ధారలే
****
"వద్దు ..నువ్వు మళ్ళీ మళ్ళీ నన్ను గుర్తుచేసుకోవద్దు
నాకు పదే పదే ఫోన్స్ చేయొద్దు "అన్నాను
నువ్వు వినకుండా మళ్ళీ ఫోన్ చేశావ్
"విడిపోవటం అంటే చెడిపోవటమే కదా-ఆత్మహత్యలతో తెలంగాణ వస్తుందా ?"
అని ప్రశ్నించావ్
"నువ్వు చెప్పిన బ్రేకప్ థియరీనే ప్రాంతాల మధ్య అన్వయించి చూడు " అన్నాను
ఎందుకో తెలియదు - నువ్వొక స్యాడ్ స్మైల్ ఇచ్చావ్
అంతేలే ..ఇప్పుడు నా మొహం లో ఇంద్రధనుస్సులతో నీకేం పని
ఏ రంగులో పొద్దు పొడిస్తే - ఆ రంగులోనే పొద్దుగూకుతుంది
ఇది ధర్మం - ఇదే ధర్మం !
పొగ చూరిన మా పొరాటాలగడ్డ మీద
ఇంకా నల్లని సాయంకాలాలని ఊహించొద్దు
ఒక్కసారి మీ సమైక్యవాదులంధరినీ తీసుకుని
మా బొందలగడ్డకు రా
అక్కడ ఎప్పటికీ తెరువని వందలజతల కళ్ళతో
ఒక తాత్విక చర్చ జరుపుదాం
సమాధులపై మొలచిన జవాబులు మీకు స్వాగతం పలుకుతాయి .

---------------ఉడుగుల వేణు
9059140338
udugulavenu @gmail .com

పాటల బోధి వృక్షం

బతుక్కి ఓ అర్థం లేదు
మనమిచ్చే వరకు దాని బతుకంతే
ఏడవటానికి అది వంద కారణల్ని చూపిస్తే
నవ్వటానికి దానికి మనం వెయ్యి కారణల్ని చూపిస్తాం.
అయినా – మనం అప్పుడప్పుడు చచ్చిపోతూనే వుంటాo
చివరిసారి చచ్చిపోయేప్పుడు మాత్రం మన చావుని చూసుకోలేం
సరే, మనలాంటి వాడి గురించి కాకుండా –
ఇప్పుడొక నిజమైన మనిషి గురించి మాట్లాడుకుందాం...
* * * * *
నేనతన్ని కలిసిన మొదటి రోజే ఎన్ని ప్రశ్నలో...
చెట్టు మీది పిట్టలూ ఆసక్తిగా చూశాయి...
వేయి స్తంభాల గుడిలోనే నా బాల్యం గడిచిందంటే -
‘అదృష్టవంతుడివి నాయనా’ అన్నాడు
అతని నడవడిక చూశాకే నా బలుపు తగ్గింది
అతన్ని చూశాకే తలవంచుకుని నడవటమూ నేర్చుకున్నాను.
నిండైన పదకోశంలా అలవోకగా పలుకుల్ని చల్లుతుంటే
కలంతో కాగితం మీద ప్రతిష్టించేవాన్ని
"ఆకలేస్తే చెప్పు నాయనా"అనే మధ్య మధ్య లోని అమ్మతనం
మా అమ్మని గుర్తుకు తెచ్చి కళ్ళు చిప్పిల్ల్లేవి
అతని లోని మనిషితనాన్ని పొదువుకునేందుకు నాలో పరుగు మొదలైంది
* * * * *
అతని పాటల్లో ఒదగడానికి
పదాల మద్య ముష్టియుద్దాలు జరిగేవి
ఇప్పుడు యుద్దం లేదు... యుద్ద భూమి లేదు
పిట్టలతో పాటు వెళ్లిపోయాడు – ప్రశాంతంగా....
నా చర్మం – చర్మం లోపలి మాంసం - నరాలు - నెత్తురు - నా చేతివేళ్లు
పాకుతు అటువైపే వెళ్తున్నాయి...
అతన్ని అందుకుంటానికి తహతహలాడుతూ !
ఉప్పు నీళ్ళు తాగటం అలవాటేగానీ...
ఉన్న రెండు కళ్ళల్లోంచి పేరు తెలీని నదులేన్నో ప్రవహిస్తోంటే
ఎక్కడ వెతకను సముద్రాల్ని?
* * * * * *
ఇలాంటి విషాద సందర్భాల్లోనే
సముద్రాలూ నదుల్ని తిరస్కరిస్తాయి
లేళ్ళు సెలయేళ్ళు లేతాకులు కోయిల కూతలు
భూమిని బహిష్కరిస్తాయి
నిప్పు - నీరు ఒకదాన్నొకటి నిందించుకుంటాయి
దుమ్మెత్తి పోసుకుంటాయి
బహుశా ఈ విధ్వంసం తెలిసే వెళ్ళిపోయాడు -ప్రశాంతంగా ...
అక్కడ కన్నీళ్ళు0డవ్ - అతని లాంటి కొన్ని పూవులుంటాయంతే
ఆ పూల మధ్య అతనిప్పుడు పాటల జెండాని పాతాడు
అది భోధి వృక్షమై తత్వాలు పాడుతుంది.
ఆకాశం మోకరిల్లి ఆలకిస్తుంది – అప్పుడప్పుడు నవ్వుతుంది.
గుక్కపెట్టి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంటాయి
వాటి నెవరూ ఓదార్చలేరు
ఏడ్చీ ఏడ్చీ ఏడ్చీ ఏడ్చీ
నిద్రలోకి జారుకుంటాయి - అదృశ్యమైపోతాయి
* * * * *
మొదటిసారి తన చావుని తాను చూసుకుంటూ
నీటిలో చేపపిల్లలా నిశ్శబ్దంగా వెళ్లిపోయాడు
అయినా నాతో మాట్లాడుతూనే వున్నాడు
ఇటాలియన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్ గురించి...
కొన్ని మనసుల గురించి...
‘చౌచౌ’ సాహిత్యం గురించి !
తన పక్కనే నాకోసం ఓ చాపేసి ఉంచుతాడు
ఏదో ఒక రోజు నేనూ అక్కడికే వెళ్తాను
అతని పాటల్ని భూమ్మీదికి వదులుతాను
నాలాగే అవి పక్షులై విహరిస్తాయి.

------------ఊడుగుల వేణు

{ వేటూరి గారి దగ్గర కొంత కాలం అసోసిఎట్ గా వర్క్ చేశాను .తన ప్రాణాలు పోఇన రాత్రి నాలో ఉప్పొంగిన ఉద్వేగం ఇది }